Verbouwing

Nee, niet opnieuw mijn huis. Ik ben mijn website aan het verbouwen. En het is eigenlijk best druk hier. Een update over van alles.

Schrijfwerk

Zijn jullie lekker zomervakantie aan het vieren? Dan werk ik even door. Ik vind het nu toch veel te druk overal. Dat strand heb ik in september weer voor mezelf.

Ik had de afgelopen weken aardig wat schrijfwerk liggen. Mijn manuscript was bewerkt door een redacteur. Heel fijn! Maar daarna moest ik weer aan de bak: al zijn wijzigingsvoorstellen en suggesties nalopen. En nu zijn we bezig met de vormgeving, ook heel leuk.

De Santé ligt op 10 september in de winkel.

Verder moest er een groot artikel af voor Santé. De foto’s en de tekst zitten inmiddels in de mailbox van de eindredacteur en de vormgever. Het blad ligt 10 september in de winkel, vlak voordat mijn boek verschijnt.

En ik had tussendoor ook nog een flinke redigeerklus voor een grote overheidsorganisatie, met een zeer strakke planning. Ik ging zo hard van start, dat ik dat rapport uiteindelijk een dag te vroeg heb ingeleverd. Best lekker eigenlijk.

Puppy’s

Tussen het schrijven door is het hondjes, hondjes en hondjes. Kijk die doerakjes nou. We zitten op een schema van drie uur rust en een halfuur rennen, ontdekken, aandacht, plassen, poepen en eten. Dat begint om half acht ’s ochtends en gaat door tot tien uur ’s avonds.

Ik heb dus steeds timeslots van drie uur om andere dingen te doen. Dat was tot nu toe vooral schrijven, maar gisteren ben ik er voor het eerst weer eens uit geweest. Op bezoek bij andere Nederlanders die hier een plekje onder de zon aan het zoeken zijn. Heerlijk zitten kletsen op een campingstoeltje en met de voetjes in het gras.

Er gloort licht aan de horizon.

De rest van mijn hondjestijd gaat op aan het zoeken van een nieuw thuis voor ze. Dat is nogal een gedoe. Het is een kwestie van ze overal onder de aandacht brengen, geïnteresseerden foto’s en informatie sturen en die mensen dan meestal weer zien afhaken.

Maar nu gloort er licht aan de horizon. Als het niet op het laatste moment weer anders loopt, ga ik vanmiddag de meisjes wegbrengen. De een staat op de rol voor een gezin in Gijón waar al een Border Collie woont. De ander zou helemaal naar Valencia gaan, naar een finca met veel ren- en speelruimte.

In dat geval blijft alleen het jochie over. Als we geluk hebben, komt er morgen een gezin naar hem kijken. Zou dat even fantastisch zijn, drie van die straatschoffies die allemaal ergens gewenst zijn? Ik hou mijn vingers gekruist!

Nieuwe website

Maar wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat ik mijn website aan het verbouwen ben. Dat stond al een tijdje op de rol en zo langzamerhand kom ik er ook echt aan toe. Ik ben een hele nieuwe site aan het bouwen met een nieuw webadres: lonnekelodder.nl. Lekker saai.

Het worden nieuwe tijden. Ik heb jullie op Project Lonica bijna vier jaar lang deelgenoot gemaakt van mijn transformatie. Van een Amsterdamse kantoorbaan naar een leven op het Spaanse platteland, met alle hobbels en kuilen die ik onderweg tegenkwam. En nu ben ik gearriveerd.

Nou ja, soort van. Ik woon hier nu een jaar en aan het kwartiermaken is langzamerhand een einde gekomen.

Het gaat iets minder over mij en iets meer over jullie.

Niet dat er niks meer te doen is hoor. Er is gelukkig altijd wat te doen. Maar ik heb niet meer elke vier à vijf dagen iets nieuws te vertellen. Dat is al die jaren mijn blogfrequentie geweest en dat is hoog. Die gaat dus ietsje naar beneden. Denk ik.

En het gaat in de toekomst ietsje minder over mij en iets meer over jullie. Ik weet dat ik de afgelopen jaren veel mensen heb mogen inspireren met mijn blog en daar ga ik meer aandacht aan geven. Want hoe gaaf zou het zijn als er meer mensen gaan doen wat ze het liefste doen?

Ik heb allang geleerd om mijn plannen flexibel te houden.

Hoogtepunten (en als het moet ook dieptepunten) blijf ik met jullie delen. De dagelijkse dingen wat minder. Want die zijn inmiddels dagelijks geworden. Ik kan niet elke keer opnieuw over kettingzagen en houthakken schrijven. Of over dat César weer kwijt is. Of over de moestuin.

Nou ja, af en toe nog wel over de moestuin. De updates over de MoestuinRendementsMeter blijven voorlopig, want dat experiment loopt nog.

We zien wel wat het straks wordt. Het is uiteraard een organisch project. Ik heb allang geleerd om mijn plannen flexibel te houden. Eerst verder knutselen. En dan zie ik jullie hopelijk straks allemaal terug op mijn nieuwe website.

4 Comments

  1. Tinus 9 augustus 2019 at 20:03

    .nl. Principado de Asturias, toch? Ok, maar toch heel knap hoor. Ik knutsel ook. WordPress. Maar het lukt me nog niet zo. Ik ga door. Of moet ik het toch anders doen? Veel succes nog.

    Reply
  2. Tinus 9 augustus 2019 at 20:23

    Wacht ja, zo wordt het schaalbaar natuurlijk. Heel knap. Ik zie het. Zo werkt investeren. Brilliant. VoC mentaliteit natuurlijk, Amsterdamse achtergrond verloochend zich nooit. Idee: vierkante meter Asturiaans aandeel verkopen? Hoe ging dat ook alweer? Toen. En nu ook. Nog veel meer succes gewenst. Echt geweldig.

    Reply
  3. Heidi 9 augustus 2019 at 22:13

    Hoi Lonneke, van mij mag je elke dag over hetzelfde schrijven. Zo leuk om jouw leven te volgen. Het mooie zit hem juist in alle kleine dingen. Zelf schrijf ik al acht jaar elke dag een berichtje op de website van ons dierentehuis. Vanzelfsprekend zit daar herhaling van onderwerpen bij. Er zijn mensen die dat nooit gaat vervelen. Maar goed, ik begrijp ook dat jij wel een andere focus wilt. Dus ik kijk uit naar jouw nieuwe berichten. Hartelijke groet.

    Reply
  4. Petra1945 14 augustus 2019 at 07:33

    Voor het geval je ook technisch gaat verbouwen: ik volg best een groot aantal weblogs, maar de jouwe is degene die verreweg het langst nodig heeft om te laden. Altijd al. Kan dat misschien ook aangepast worden?
    Jammer als je gaat beperken trouwens, ook ik geniet altijd van het dagelijkse leven in andermans bestaan…

    Reply

Laat een reactie achter op Petra1945 Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *