Het groeit zo aan de boom

Mijn eigen eten verbouwen is een belangrijke manier om deels zelfvoorzienend te worden. Al het voedsel dat ik uit de tuin oogst, hoef ik niet meer in de supermarkt te kopen. Duurzaam, vers en besparend. En mega leuk!

En ongetwijfeld heel veel vallen en opstaan voor deze Amsterdammer van driehoog.

Jetzt gehts los!

Mijn eigen moestuin! Wat heb ik daar in mijn Amsterdamse appartement veel over gefantaseerd. Ik klootte wat met die AH moestuintjes en ik heb een keer uit pompoenpitten pompoenen gekweekt, maar toen die serieus gingen groeien, moest ik ze aan een buurvrouw met een volkstuin meegeven. En nu heb ik vrijwel oneindige ruimte om alles te verbouwen wat hier maar wil gedijen.

‘Je moet je tomatenplanten wel dieven hè?’ zei een vriendin laatst. ¿Qué?

Permacultuur

Toen ik vorig jaar oktober een Workaway in Galicië deed, viel ik definitief voor permacultuur. Niet dogmatisch, maar ik laat me graag door permacultuur inspireren. Het heeft een aantal geweldige principes. De belangrijkste: werken mét de natuur, in plaats van tegen de natuur.

Afkijken hoe de natuur het doet.

De traditionele manier van groente verbouwen betekent een eindeloze strijd met onkruid en ongedierte. Het idee van permacultuur is dat je afkijkt hoe de natuur dit doet. En dan snap je bijvoorbeeld dat wij met onze keurige rijen courgettes en slakroppen een enorme snackbar creëren.

Daar komt bij dat insecten voor ons voortbestaan van levensbelang zijn. Hun aantal neemt schrikbarend af. De bijensterfte kan ons allemaal om zeep helpen. Het is een van de doemscenario’s die ik beschreef toen ik een sombere bui had.

Je kunt je tuin zo ontwerpen dat insecten er ook hun plaats vinden. Sowieso: zonder insecten geen moestuin. Ik ben heel blij met alle wormen die in die dikke Asturiaanse klei de hele dag voor me aan het werk zijn.

Observeren, experimenteren, leren

Een ander basisprincipe is het netwerk dat je in je tuin creëert. Elke boom of plant heeft meerdere functies die elkaar versterken en met elkaar verbonden zijn. Zo biedt een appelboom niet alleen appels, maar ook schaduw aan planten die niet in de volle zon moeten staan.

En wat ik helemaal cool vind: permacultuur is observeren, experimenteren en leren. Elke omgeving is anders. Je maakt gebruik van het microklimaat, van zon en schaduw, van berghellingen, de grondsoort, stroompjes en de fauna die je toevallig tot je beschikking hebt (die ezels gaan straks de hele moestuin bemesten). Probeer dingen uit, vergroot als het werkt en pas het aan als het niet werkt.

Ik praat nu dus uit een boekje hè.

Klooien

Je leert het meest van zelf doen en je eigen fouten maken. Ik ben dus gewoon begonnen met klooien. Zomaar wat dingetjes geplant en dan kijken wat er gebeurt.

En ja, er staan nu ook elf slaplantjes in een soort van rij (de twaalfde ging dood). Maar ik heb er inmiddels wel knoflook tussen geplant, want daar schijnen vreetbeestjes van op afstand te blijven. En ergens tegen vieren valt de schaduw van de appelboom over ze heen.

Ik ga zelf ontdekken wat er gebeurt.

Het is een van de dingen die me altijd is bijgebleven nadat ik Siets interviewde: dit leven biedt de vrijheid om te ontdekken. En als het mis gaat, is er niemand die zegt: wat heb je nou weer voor stoms gedaan? En dus heb ik een pompoen opgegeten en de zaadjes geplant. Veel te laat in het jaar, ik weet het, maar het kostte niks en ik ga zelf ontdekken wat er gebeurt.

Lui

Voor de luie voedselverbouwer is het hier trouwens ook genieten. De eerste vijgen van mijn enorme vijgenboom zijn rijp. In september vallen de hazelnoten van de boom en het belooft ergens in oktober een mooie appeloogst te worden. Het enige wat ik nog hoef te doen is plukken en rapen.

Ik probeer een deal te sluiten met de vogels.

Die vijgen, dat is nog best een toestand trouwens. Het is een enorme boom met enorm veel vijgen. Ik probeer een deal te sluiten met de vogels dat zij de vijgen bovenin de boom mogen hebben en ik die onderin. Maar zelfs als ze af en toe aan mijn vijgen zitten, heb ik er veel te veel. En dus ben ik nu aan het uitzoeken hoe je vijgenjam maakt. Ik heb en passant ontdekt dat je ook iets met vijgen en rode wijn kunt.

Ik vind het leuk hier!

 

12 Comments

  1. Team CF 7 augustus 2018 at 09:23

    Lekker bezig Lonneke! Dat permacultuur blijft fascinerend, hoop dat het gaat lukken (met vallen en opstaan).

    Reply
  2. Nancy T 7 augustus 2018 at 09:30

    Beste,
    Wij wonen in Belgie en hebben een tuin waar we het hele jaar groenten uit eten. Mits inmaken en verstandig bewaren van de groenten. Wij hebben ook een overvloed aan vijgen en momenteel zijn het teveel aan het drogen. Gewoon de vijgen in vier partjes snijden en drogen, ofwel eerst mixen en er dan fruitleer van maken.
    Er is allemaal wat werk aan, maar je hebt er ook iets voor en dat allemaal uit eigen tuin. Hier werken mijn partner en ik allebei deeltijds om de rest van de tijd te kunnen doen wat we graag doen, vb in de tuin bezig zijn.
    Veel geluk in uw gloednieuw onderkomen in Spanje! Komt helemaal goed, experimenteren met vanalles en nog wat leert je enorm veel en is ook nog eens leuk. Veel groetjes.

    Reply
    1. Lonneke 7 augustus 2018 at 16:24

      Ha Nancy, zo’n droogapparaat heb ik gisteren besteld. Ik besef dat het bij elkaar allemaal veel werk is, maar wel het soort werk dat ik leuk vind. En jullie zijn al helemaal HOT bezig: Hapyy, Opportunity rich and Time rich 🙂

      Reply
  3. Belia 8 augustus 2018 at 00:34

    Permacultuur zal in Spanje heel goed werken. Benieuwd naar het vallen en opstaan.
    Een geluk heb je al. Minder slakken!

    Reply
    1. Lonneke 8 augustus 2018 at 08:32

      Het viel me inderdaad op dat ik nog geen slak gezien heb. Weet jij hoe dat komt?

      Reply
      1. Belia 8 augustus 2018 at 13:51

        Slakken houden van vocht. Ze leven in de grond.

        In jouw woonplek is het wat droger, daarom lijkt me Permacultuur prima.
        Je kunt het ook proberen met houtsnippers. Kijk op YouTube naar
        Back To Eden. Een man die vertelt over telen op houtsnippers en zo ook kan telen in de droogte.
        Je moet geduld hebben om het af te kijken.

        Reply
        1. Lonneke 8 augustus 2018 at 15:58

          Ah, dan moet het andere reden hebben. Het is hier allesbehalve droog. Het regent hier meer dan in Nederland.

          Reply
          1. Belia 11 augustus 2018 at 13:46

            Dan snap ik er niks van. Misschien ruim voldoende gespuis die verzot zijn op slakken.

            Tot de sloot werd verbreed en uitgebaggerd had ik nauwelijks last van slakken. De kikkers waren weg. Nu zie ik gelukkig kleine kikkertjes. ❤️

            Egels ook dol op slakken. ❤️

            Ik schoffel wekelijks en desnoods om de paar dagen. De plantjes ruim uit elkaaar poten dan kan ik makkelijk er tussen schoffelen.
            Scheelt veel werk.
            Vorig jaar deed ik het met de onkruidsteker iedere veertien dagen. Schoffelen gaat beter.

            Door het blog van deboon.blogspot.com kocht ik een trekschoffel. Super goed werkt dit. Scherp houden met het aanzetstaal uit de keuken voor messen.

            Met dit ding dus en trek ik tussen het onkruid.

            Succes.

  4. cisca servie 8 augustus 2018 at 12:45

    1,5 kg vijgen in stukken snijden, 5 op suiker, sap van 1 citroen, 1 kopgrofgehakte walnoten. een half uur laten koken en dan in schone potten doen.

    Reply
    1. Lonneke 8 augustus 2018 at 12:58

      Ha thanks, er staat nu toevallig zoiets op het vuur: rode wijn, suiker, vijgen in stukjes, kaneel en speculaaskruiden. Zijn die schone potten ook van belang als je het invriest? En wat is precies 5 op suiker?

      Reply
  5. cisca servie 8 augustus 2018 at 13:56

    moet natuurlij zijn 5 kop suker

    Reply
  6. cisca servie 8 augustus 2018 at 13:58

    voor invriezen zijn de schone potten niet belangrjk , alleen afwassen is voldoende
    sorry voor de tikfouten had haast was groente aan het invriezen

    Reply

Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *