Cultuurverschillen

Spanje mag dan in Europa liggen, sommige dingen gaan hier anders. Nou ja, best veel dingen gaan hier anders. En dan accepteer ik maar dat er af en toe wat meewarig om me wordt gelachen. En dat het zomaar kan gebeuren dat werkmannen niet meer komen opdagen.

Moederkloek

Ik wilde dus helemaal geen kittens. Ze zijn rete onhandig. Ze doen domme dingen, slopen de boel en springen (met alle nagels uit) in je nek. Ik wilde gewoon een paar zielige, oude poezen uit het asiel. Of aanlopers. Maar ja, de voorzienigheid bepaalde anders.

Kittens zijn rete onhandig.

Het vervelendste aan drie kleuterkatten: ze houden me binnen. Als ze vrij rondrennen door het huis kan ik niet zomaar even de tuin in lopen. Ik heb hier geen gang, zoals in Hollandse huizen gebruikelijk is. Je stapt vanuit de keuken annex woonkamer zo naar buiten. En drie watervlugge kittens zijn zo ontsnapt.

Andrés lacht me uit.

Want kittens van drieënhalve maand oud, die kunnen nog niet naar buiten. Wij begrijpen dat, toch? Ze doen stomme dingen en ze zijn nog niet gecastreerd. Dat mag van mijn dierenarts pas vanaf zes maanden. Tot die tijd mogen ze van mij dan dus ook niet naar buiten. Zes maanden, ik vind het jong zat.

Goede vriend Andrés lacht om mijn moederkloekige gedoe. Hij vindt het idioot dat ik de ene helft van de dag binnen zit en de andere helft van de dag de kittens op hun eigen kamer laat spelen. Hij snapt werkelijk niet waarom ik niet gewoon lekker de deur voor ze open zet.

Omdat wij in Nederland dat gewoon niet doen.

Omdat hier tenminste één vos rondloopt. En de buren honden hebben. Omdat ik laatst een oehoe heb gezien. En roofvogels. Omdat er dan misschien heel weinig verkeer is, maar er wel elke dag een tractor langs mijn huis rijdt. Omdat ik niet wil dat César op vrijerspad gaat of dat Isa en Manu besprongen worden door geile katers.

Omdat wij in Nederland dat gewoon niet doen. Kittens van drieënhalve maand buiten laten spelen. Punto.

Werkmannen

En zo zijn er wel meer cultuurverschillen. Werkmannen in je huis bijvoorbeeld. Wat is in Nederland ongeveer de eerste vraag als je werkmannen over de vloer krijgt?

‘Koffie?’

In Spanje gebruiken ze je wc nog niet eens. Ze werken hier de hele dag, maar je mag geen koffie voor ze zetten.

Nu wil het feit dat één van die twee werkmannen een vriend van me is. Dus ik dacht: gezellig, dan lunchen we samen. Je weet wel, in Spanje is de lunch de hoofdmaaltijd van de dag. Geen bammetje kaas, maar gewoon goed eten.

De mannen reden tegen twee uur de berg af.

Maar nee, ik mocht niet voor ze koken. De mannen reden tegen twee uur de berg af naar een restaurant in het dorp hier beneden. En Andrés is dus veganist. Die eet in een restaurant aardappelen, brood en saaie sla.

Na twee of drie discussies mocht het vorige week dan toch. Hij zou een paar dagen alleen komen werken en het ging gewoon écht niet zo zijn dat hij in zijn eentje naar een restaurant vertrok voor brood en aardappelen en dat ik hier in mijn eentje een potje voor mezelf stond te koken.

De eerste dag dat hij hier mee lunchte kwam hij met een tas vol sla en komkommers uit zijn eigen moestuin aanzetten.

Foetsie

Maar er zijn ook minder aandoenlijke cultuurverschillen. De mannen zijn al een tijdje niet meer geweest. In de dagen dat Andrés hier alleen werkte, was zijn collega even tussendoor ergens een badkamer gaan betegelen. Maar ik hoefde me geen zorgen te maken. Vanaf maandag zouden ze hier weer met zijn tweeën voortvarend aan de slag gaan.

Ze zijn in geen velden of wegen te bekennen.

17 Comments

  1. cisca servie 29 augustus 2018 at 07:57

    Neen, Spanje is niet anders…. Nederland is anders. Precies de dingen die jij opnoemt gaan hier in Servie precies zo, behalve als er afgesproken is dat de werkmensen ook kost krijgen nou dan kan je aan de bak want dan verwachten ze het net zo zoals ze in een restaurant zouden krijgen inclusief gebak. En geloof me daar wordt je niet vrolijk van voor vreemde iedere dag 2x te koken……wat ze snel naar binnen stouwen en nooit maar dan ook nooit zullen zeggen dat het gesmaakt heeft. {dat hoor je later via andere}

    Reply
    1. Lonneke 29 augustus 2018 at 08:17

      Haha grappig, mijn perceptie. Je hebt helemaal gelijk, Nederland kan natuurlijk ook het afwijkende land zijn. Die kost klinkt niet prettig. Zou ik ook nooit aan kunnen voldoen, want ik kook louter vegetarisch of veganistisch. Over cultuurverschillen gesproken.

      Reply
  2. Team CF 29 augustus 2018 at 08:28

    Hahaha, doen aannemers hier ook hoor 😉

    Reply
    1. Lonneke 29 augustus 2018 at 08:34

      Echt waar? Dat meen je niet! Ik dacht dat Nederland hierin zakelijker was.

      Reply
  3. Mr FOB 29 augustus 2018 at 10:24

    Maar die kittens-foto maakt alles dan toch weer goed…

    Reply
    1. Lonneke 29 augustus 2018 at 21:16

      Het zijn zulke poepies…

      Reply
  4. Greet 29 augustus 2018 at 10:45

    Zo hebben we hier in Nederland op platteland nog vaak gezinnen die tussen de middag warm eten. Dat deed men vroeger, bij zieken en soms nu nog. Het lijf verwerkt eten smiddags beter dan savonds en zeker als je ziek bent, of zwaar lichamelijk werkt is tussen de middag warm eten beter.
    Cultuur, geschiedenis, gewoonte. Altijd leuk om uit te zoeken, tenminste dat vond ik leuk toen ik allerhande andere gewoontes tegenkwam op ‘mijn’ berg in Catalonië. In Spanje werd de betaalbare goede maaltijd voor arbeiders ooit ingevoerd door Franco. Het “Menu del dia” een maaltijd voor een vaste prijs geserveerd van maandag tot vrijdag van 14 tot 16 uur met goede, lokale seizoensgebonden gerechten. Menu del dia is officieel al afgeschaft, maar het is in veel Spaanse (dorps)restaurants blijven hangen.
    Nog zo’n cultuurdingetje in Spanje, om de haverklap zijn de winkels en officiële instanties gesloten omdat er alweer een feestdag is. Er waren zoveel voor mij onbekende feestdagen dat ik in het dorpshuis een overzichtje gemaakt heb. Scheelde me vele keren voor niets de berg afkomen. Of juist later op de dag wel, want eerlijk is eerlijk, er was dan wel feest en vaak was dat erg gezellig.

    Reply
    1. cisca servie 29 augustus 2018 at 11:57

      ha, ook hier in Servie, het barst van de “rode”letters dat is een dag dat er weer niet gewerkt wordt, Iedere 14 dagen is er wel een heilige die herdacht moet worden

      Reply
    2. Lonneke 29 augustus 2018 at 20:06

      Haha, allemaal heel herkenbaar! Die feestdagen, daar stink ik nog steeds in. Het is lastig bijhouden, met nationale, regionale en plaatselijke feestdagen… En ik ben al een tijdje een groot fan van de flinke maaltijd om 14.00 uur. Dat is inmiddels gewoonte geworden. En dan ’s avonds een salade of een soepje of zo. Wel iets vroeger dan de Spanjaarden.

      Reply
  5. martine 29 augustus 2018 at 12:59

    Grappig die cultuur verschillen die je ziet. Met ze uitnodigen om te blijven eten kun je ook nog verkeerde interpretaties krijgen. En ja dat ze niet komen opdagen is inderdaad heel gewoon in Spanje. ik weet er alles van.

    Wb de poezen, zou ik ze gewoon naar buiten laten op gezette tijden. als ze honger hebben komen ze vanzelf naar binnen. In Spanje op het platteland, leven de katten toch het liefst buiten, en ze weten nu wel dat jouw huis ook hun huis is.

    Ik geniet van je verhalen
    groet
    Martine

    Reply
    1. Lonneke 29 augustus 2018 at 20:09

      Ha, ben benieuwd wat je bedoelt met verkeerde interpretaties. De enige die hier samen met mij eet is goede vriend Andrés. En de katten mogen straks zeker naar buiten, maar ik vind ze nu echt nog te klein. Al iets teveel dode kittens langs de weg gezien…

      Reply
  6. Rianne 29 augustus 2018 at 16:25

    Misschien zijn wij wel het land met de vreemde gewoonte koffie te drinken met ‘het werkvolk’.
    Ga je in Nederland verhuizen wordt het koffiezetapparaat als laatste ingepakt en als eerste uitgepakt. In Amerika was het koffiezetapparaat ingepakt voordat ik boe kon zeggen. Daar ‘kennen’ ze het samen koffie drinken niet. De verhuizers daar bedankte ons aan het einde van de dag dat wij ons kind regelmatig voor hun voeten vandaag geplukt hadden zodat hij hen niet voor de voeten liep en niet, zoals in veel Amerikaanse gezinnen, omdat hij niet met de verhuizers om mocht gaan.

    Wat de poezen betreft heb je groot gelijk. Alleen…. als ze dadelijk 6 maanden zijn is die vos er nog steeds. net als de weg en … Dat zal nog zwaar loslaten worden…

    Reply
    1. Lonneke 29 augustus 2018 at 20:11

      Wordt zeker zwaar voor deze moederkloek 😉 Maar ik hoop dat ze dan groot genoeg zijn voor roofdieren. En ik ga die paar mensen die gebruik maken van de weg denk ik wel even waarschuwen. Zullen ze ook wel heel buitenlands vinden…

      Reply
  7. Pasja 29 augustus 2018 at 19:14

    Ik snap jouw bezorgdheid om de kittens helemaal…maar weet ook inmiddels dat je ze niet voor alles kunt beschermen ongeacht de leeftijd. Hoe spijtig ook. Ik probeerde mij bij de meegemaakte verdrietige situaties mezelf maar voor te houden dat ze in ieder geval een goed leven hadden gehad…

    Reply
    1. Lonneke 29 augustus 2018 at 20:13

      Dat is ook zo. Maar van alle katten maken die tot 1 jaar veruit de meeste kans om buiten dood te gaan. Gewoon omdat ze nog zo jong en onbezonnen zijn.

      Reply
  8. José 30 augustus 2018 at 07:27

    Ook in Duitsland moet je bij een verbouwing continue achter mensen aanrennen omdat ze weer eens niet komen opdagen.

    Reply
    1. Lonneke 30 augustus 2018 at 08:37

      Zou het dan in de beroepsgroep zitten?

      Reply

Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *