Ontspullen galore

Tadaa, de buurtbibliotheek! Zelf ingericht. Gevuld met boeken die gisteren nog bij mij in de kast stonden. Ze staan op een prachtige plek, in buurttuin Oost-Indisch Groen.

Ik wilde van een groot deel van mijn boeken af, maar kon geen geschikte plek vinden bij mij in de buurt. Waarom dan niet zelf ergens een minibieb beginnen?

Ontspullen

Ik kan het dus wel hè? Het is slechts twee weken later en ik kan nu best zeggen dat ik serieus aan het ontspullen ben. De truc was om de regels van Marie Kondo te negeren. Die zegt dat je moet beginnen met je kleding. Nou, daar stokte het bij mij dus meteen. Twee planken en een half vuilniszakje voor de kledingcontainer verder was ik er helemaal klaar mee. En toen gooide ik Marie overboord en ging gewoon in het wilde weg aan de slag. (Dat is sowieso volslagen tegen de regels en ik negeerde ook nog de aanwijzing om tegen je spullen te praten en ze te bedanken.)

Galore

Ik ging door allerlei bewaarde rommel tot wel twintig jaar terug. Oude paspoorten, sinterklaasgedichten, muntgeld uit allerlei landen, pasjes van lang vervlogen lidmaatschappen, pennen, batterijen, visitekaartjes en allerlei paperassen. Van vrijwel alles besloot ik dat het weg kon. Ik zocht mijn cd-verzameling uit. De echte prut heb ik weggegooid en de overgrote rest staat klaar voor de kringloop. Er zijn al vier vuilniszakken uit huis verdwenen. De tv gaat definitief naar een goede vriend of anders op Marktplaats en alle verpieterende planten hebben het huis inmiddels verlaten. Ik ben er nog lang niet, maar ik heb bijna zin om de rest van mijn huis ook aan te pakken. En ik sta nu dus in een andere stand hè? Ik loop niet meer een week lang voorbij aan een leeg pak kattengrind dat in de container gegooid moet worden…

Buurtbibliotheek

Boeken. Ik heb altijd gevonden dat die in een grote kast hoorden. Het staat zo gezellig. En al die herinneringen, het was mijn muur vol verhalen. Maar die verhalen zitten ook wel in mijn hoofd. En die boeken stonden maar te niksen in de kast. Van veel boeken had ik überhaupt geen idee meer waar ze ook alweer over gingen. Sommige boeken had ik zelfs nooit gelezen. En heel, heel zelden herlas ik een boek. Waarom zou ik niet iemand anders een plezier doen met boeken waar ik zelf van genoten heb?

Buurttuin Oost-Indisch Groen is een prachtige ontmoetingsplek voor de buurt. Je kunt er in de tuin komen werken, stekjes kopen, gewoon even komen buurten voor een kop thee en soms wordt er brood of pizza gebakken in de houtgestookte oven of samen gekookt. Het leek mij een prachtige plek voor mijn boeken en gelukkig vonden zij dat ook. En nu heb ik er dus een minibieb ingericht, waar mensen boeken kunnen lenen, ruilen, brengen of meenemen. Het betekent wel dat ik er af en toe naartoe moet om de buurtbibliotheek een beetje te onderhouden, maar dat doe ik graag. Het is een fijne plek om te zijn. En mocht je nog eens een boek van me willen lezen, kom vooral langs!

4 Comments

  1. Rita Zoomers 5 juni 2016 at 12:16

    Wat leuk lonneke, zo zie je maar hoe je zaken kunt omgooien. Eigenlijk ben je al vroeg met ontspullen want als je in veel levens kijkt gaat het daar later in het leven om. Je begint met opbouwen en verzamelen. evt. relatie, kinderen en heel, heel veel spullen. Dan gaan de evt kinderen het huis uit, samen met (als het goed is heel veel spullen) Veel mensen gaan later kleiner wonen, dus spullen moeten weg en als je pech hebt, kom je in een verzorgingshuis (die zijn er nu bijna niet meer) en moet je je spullen reduceren tot de inhoud van 1 kamer en als je nog meer pech hebt, dan kom je in een verpleeghuis en zijn je spullen gereduceerd tot een nachtkastje een kledingkast en een prikbord……….. Ik denk niet dat je minder gelukkig wordt van het steeds spullen wegdoen, maar wel door het wegvallen van de gezondheid en daarmee gepaard gaande, ook vaak, het wegvallen van contacten met anderen. Daar gaat het dus uiteindelijk om en de rest is bijzaak.
    Gezondheid en menselijke contacten, maken of je je gelukkig voelt.

    Liefs
    Rita

    Reply
    1. Lonneke 5 juni 2016 at 20:41

      Mooi gezegd! Ik geloof ook dat gezondheid, menselijke contacten (reken daar in mijn geval dieren ook maar bij) en ervaringen veel waardevoller zijn dan spullen. Het mooie is dat ik nu niet aan het ontspullen ben uit noodzaak, maar omdat ik gelukkiger word van minder troep om me heen. En ja, het scheelt straks natuurlijk ook enorm in de hoeveelheid verhuisdozen…

      Reply
  2. geld is tijd 5 juni 2016 at 15:25

    Zeer mooi gemaakt! Wij hebben een boeken ruilkast in de buurt, anders had ik er waarschijnlijk ook eentje gemaakt

    Reply
  3. Maaike 7 juni 2016 at 22:38

    Wat een geweldige oplossing voor je boeken, die buurtbibliotheek! Zo maak je er nog meer mensen blij mee. Goed dat je alvast begint met opruimen, dat scheelt straks veel. Ik vond het heel jammer om mijn boeken weg te doen en stiekem mis ik het hebben van een gevulde boekenkast wel een beetje, maar nieuwe (Nederlandse) boeken kan ik hier toch niet krijgen, dus helaas pindakaas. Gelukkig is er de e-reader en af en toe kan ik wat lenen her en der. Ik zou graag zo´n buurtbibliotheek hier in de buurt hebben.

    Reply

Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *