Geld

GeldHoogste tijd voor een vervolg op mijn blogpost over Mustachians. Over geld. Ik ben er sinds het ontstaan van mijn Grote Plan best veel mee bezig. Als ik gewoon lekker in loondienst zou blijven, dan zou ik in 28 (!) jaar naar een dijk van een pensioen kachelen (als dat dan nog bestaat) en een huis met een overwaarde van hier tot Tokio. Maar dat gaan we dus niet doen.

En dus is geld straks niet meer iets dat vanzelf aan het eind van de maand op je rekening wordt gestort, maar iets waar goed over nagedacht moet worden. Hoe zorg ik dat er straks voldoende binnen komt om van te leven? Hoe zorg ik dat ik genoeg kapitaal heb om te starten en om eventuele tegenslag op te vangen? En hoe zorg ik dat ik ook nog (een beetje leuk) in leven blijf als ik later oud ben?

Er is een ding waarvan ik me inmiddels volledig bewust ben: als ik iets eerder slim over geld was gaan nadenken, dan had ik nu een aardig kapitaal bij elkaar kunnen hebben. Maar ja, zo is het niet. En dus kan ik het vanaf nu alleen maar beter gaan doen.

Besparen

Slim deel een gaat al een tijdje prima. Ik blijk met gemak van veel minder geld te kunnen leven dan ik deed. Ik heb sinds mijn vorige blog ook iets bijgeleerd: kleine bedragen doen ertoe. Twaalf euro per maand minder door mijn tv-abonnement eruit te gooien (ik keek toch vrijwel nooit), elf euro door een extra aflossing op mijn hypotheek, zes euro door het opzeggen van een (zelden gebruikt) Greenwheels abonnement. Lijkt allemaal peanuts, maar het is samen goed voor bijna 350 euro per jaar. Al met al leef ik inmiddels van 55% van mijn salaris. En ik weet dat het nog omlaag kan.

Nu wordt het tijd voor slim deel twee: iets verstandigs doen met het geld dat ik elke maand over hou. Natuurlijk: een deel reserveer ik voor mijn start in Spanje. Maar om nou alles te laten slapen op een spaarrekening tegen 0,7% rente is niet de meest lucratieve optie. Aflossen op de hypotheek kan ook. Aangezien ik mijn huis wil verkopen als ik ga emigreren, komt dat geld vanzelf weer vrij. Maar met een bruto hypotheekrente van 2,7% zet dat toch maar weinig zoden aan de dijk.

Groeigeld

Zoals gezegd: als ik mijn veilige baan in loondienst opgeef, bouw ik geen pensioen meer op. Maar in mijn geval ook geen AOW meer. Voor elk jaar dat je in het buitenland woont, verlies je 2% aan AOW. Daarnaast vraag ik me sterk af of er voor mijn generatie straks überhaupt nog wel AOW of pensioen is. Dit filmpje is vrij ontluisterend:

En dus vind ik het om meerdere redenen wel verstandig om zelf nog een extra pensoenpotje te creëren. Ik heb het altijd een beetje bezopen gevonden, maar geld kan nou eenmaal uit zichzelf groeien. Bijvoorbeeld door het (verstandig) te beleggen. Een tijdje terug opende ik een beleggingsrekening bij de Triodosbank, omdat ik graag wilde dat mijn geld verantwoord werd besteed. Inmiddels ben ik wel achter het nadeel van beleggingsfondsen: de kosten. Het is bij Triodos nog best schimmig, maar ik geloof dat ik voor die kosten zeker zo’n 2% per jaar moet rekenen. Dan moeten je beleggingen aardig renderen om er substantieel meer aan over te houden dan aan een spaarrekening.

Nu ben ik een stapje verder aan het kijken. Met indexfondsen (ETF’s of trackers) volg je rechtstreeks de beurs. Als die stijgt, stijgt de waarde van jouw beleggingen ook. Het lijkt zo ongeveer de meest stabiele vorm van beleggen (voor zover stabiel bestaat) en ook de meest luie vorm: het voornaamste dat je moet doen is stalen zenuwen hebben en je beleggingen zoveel mogelijk met rust te laten. Een groot voordeel ten opzichte van beheerde fondsen: de kosten zijn hooguit 0,5% per jaar. Ik denk dus dat er binnenkort een deel van de 45% van mijn salaris die ik nu elke maand overhoud naar een indexfonds gaat. Voor over 20 à 30 jaar.

Eigenlijk wil ik niet zoveel met geld bezig zijn. Maar als het mijn droom dichterbij brengt, dan doe ik het graag. Als ik me over de inkomsten straks minder zorgen hoef te maken, kan ik al mijn aandacht richten op wat ik echt belangrijk vind in het leven!

3 Comments

  1. Pingback: Beleggen, mag dat? - Project Lonica

  2. Chris 3 juni 2016 at 21:05

    Hoi Lonneke,

    Waarom probeer je in de komende jaren niet om je huis volledig af te lossen? Aandelen en index fondsen kunnen achterblijven door de zoveelste beurscrash. Jouw huis (volgens mij in Amsterdam?) zal zijn waarde blijven houden, en met de huuropbrengsten creëer je ook een mooi alternatief pensioen.

    Huizenprijzen in Amsterdam stijgen ongeveer 10% per jaar. Ook al is je huis nog niet volledig afgelost wanneer je naar spanje vertrekt, dan mag je van de meeste banken je huis tijdens de verkoop voor maximaal 5 jaar verhuren. Verkoop kan je creatief mee omgaan, wanneer er alleen op de “eerste dinsdag van de maand tussen twee en half drie” kan worden bezichtigd. 😉

    In de max 5 jaar kan jij je huis misschien helemaal afgelost krijgen, of wanneer je het na 5 jaar verkoopt, is het nog bijna 60% meer waard.

    Voor de rest, heel stoer wat je van plan bent!

    Reply
    1. Lonneke 4 juni 2016 at 09:49

      Hoi Chris, ik kan je gedachten volgen. Ik los ook af op mijn hypotheek. Het geld dat ik nu elke maand overhoud wordt verdeeld over sparen, aflossen en beleggen. En van mijn bank mag ik mijn huis zelfs 5 jaar verhuren zonder dat het te koop staat. Het klopt dat de huizenprijzen hier nu hard stijgen. Maar er is geen enkele garantie dat dit de komende jaren zo blijft. Bovendien heb ik kapitaal nodig om in Spanje een huis te kunnen kopen. Het plan is nu dus om mijn huis hier te verkopen als ik ga emigreren.

      Reply

Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *